Medresenin dâvâları vardı, Üniversitenin yok.

Medresenin kökleri vardı, temelleri vardı, dalı, çiçeği, meyvesi vardı, Üniversitenin yok.

Samimiyeti vardı, sıcaklığı vardı, üniversitenin yok.

Cevdet Paşa’yı medrese yetiştirdi, üniversite Özcan’lar yetiştiriyor. Nesillerin idraktan mahrum edildiği, şuurdan iğdiş edildiği bir ameliyathane. Bir büyücü kazanı, bir darülaceze.

Bütün felaketlerimizin senaryosu orada hazırlandı.

Bina değil, sanki memleketi için için yiyen ur.

O Babil kulesinde kapıcıdan başka hürmete lâyık canlı yok.

Edebiyat Fakültesi’nde bir mezun 290 bin liraya mal oluyormuş. Tımarhanede kendimi çok daha rahat hissedeceğimden şüphe etmiyorum.

Muhakkak ki oradakiler daha dost, daha vatanperverdirler...

Cemil Meriç - Jurnal