Gözleri büyümüş, avurtları şişmiş, saçları dağılmış...

Onlarca insanın içinde, dedesi yaşındaki muhatabının gözüne parmağını soka soka bağırıyor;

"Ben kadınım, kadın. Ben kadınım tamam mı? Benim soruma cevap vereceksin tamam mı? Ben kadınım, kadınnnn..."

Karşısındakinin hem üzerine yürüyor, hem itekliyor, hem de en ağırından hakaret ve küfürler ediyor...

Kimse zapt edemiyor...

Azdıkça azıyor, azgınlaştıkça azgınlaşıyor.

Ve

Rezalet gösterisini; kaçarak uzaklaşan zavallı adamın arkasından, ancak en ahlaksız, en alçak ve en adi bir erkeğe yakışacak biçimde, ana avrat söverek noktalıyor...

Aman Allah´ım!!!

Bu topraklar;

- Kadının bu derece çirkinleştiğine hiç şahit olmadı.

- Kadın hiç bu kadar arsız, utanmaz, hayasız ve seviyesiz olmadı.

- Kadın erkeğe benzemek adına hiç bu kadar zıvanadan çıkmadı. Ve asla bu radde sevimsizleşmedi...

Seyrettiğim, bir kaç dakikalık bir görüntü sonrası;

- Utandım aynı havayı solumaktan.

- Ürktüm aynı ülkede yaşıyor olmaktan.

- Korktum, bir yerde tesadüf etmekten...

Yüzbinlerce, haya sahibi kız ve kadınlarımız ile elleri öpülesi annelerimizi tenzihen;

Alın size kadın!...

Alın size;

- "Beyanı esas" kabul edilen,

- Bir telefonla kocasını aylarca evine giremez edebilen,

- En küçük bir iftirasıyla, dilediği erkeği yıllarca hapis yatırabilecek kadın...

Bilcümle kadın örgütleriyle, çıban başı KADEM ve Kadın / Aile Bakanının kulakları çınladı mı acep?

- Vay benim; doğudan batıya, güneyden kuzeye, sağdan sola, yukarıdan aşağıya... Savrulan, dağılan, sürüklenen ülkem...

- Vay benim, hazinesini çatı arasında unutup, dilencilik yapan Halkım.

- Vay benim, tarihinin en sufli dönemine mahkûm edilen Milletim...

Vay ki vaayy!

Ah ki ahh!

Eyvah ki eyvahhh!

Üstada rahmet dileyerek bağlayalım;

"Aman Efendim aman.

Galiba ahir zaman.

Manzarası Yurdumun,

Tufan gününden yaman.

Analar çocuk doğurur.

Köpek soyundan azman

Aman efendim aman,

Efendim aman aman" ...