Bir milli boksör; birlikte yaşadığı kız arkadaşını, önce yumruklayıp sonra bıçaklayarak katletmiş.

İncecik çıtı fıtı bir kızcağıza, yumrukları yetmemiş olmalı...

Milli olmak neye yarar ki ahlakı milli olmadıktan sonra.

Sporcu olmak neye yarar ki adam olmadıktan sonra...

Adam olsa neye yarar ki imanı olmadıktan sonra...

''Kısasta sizin için hayat vardır, Ey akıl sahipleri, umulur ki sakınırsınız.'' ( Bakara-179 )

Kur’an’ın bu hükmü, kahir ekseriyeti Müslüman ülkemde; yüz yıl önce kalktı raflara.

Ve

O gün bugündür iki yakamız bir araya gelmiyor...

Gün geçmiyor ki bir fidan koparılmasın dalından.

Gün geçmiyor ki infial olmayalım.

Ve

Gün geçmiyor ki utanmayalım insanlığımızdan...

Ölümden hayat çıkar mı?

Kuran'a uyarsanız çıkar.

Uymazsanız;

Ölümler ölümleri tetikler.

Cinayetler cinayetleri çağırır.

Felaketler felaketleri kovalar...

''Unutma Avukat; İmam'ın götürdüğü dönmez, Jandarmanın götürdüğü döner" demişti, muhtelif zamanlarda dokuz cana kıymış bir katil...

Katilin yüreğine "Öldürürsem ölürüm" korkusu vermeyen bir hukuk nizamının, cinayetleri ve kan davalarını önleme şansı, gücü ve kabiliyeti yoktur…

Başka milletler gibi olmak sevdasına; onlarca yıldır, insanımıza su yerine gaz içirmekteyiz...

Hem yürekler yangın yeri, hem de ciğerler pare pare...

Zira;

Kuran'ı rafa kaldırmanın bedelini herkes ama en çok da belki en masumlarımız ve tazecik fidanlarımız ödüyorlar vesselam...