Ramazan Ayı ve Biz

Talha Gurbetçi
Talha Gurbetçi
Ramazan Ayı ve Biz
14-09-2022
<p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">İnsanoğlunun hayatında unutamadığı g&uuml;nler vardır. Hafızasına, mermere yazılan yazılar gibi; hep tazeliğini, diriliğini korur. İşte o g&uuml;nlerden birisi de Ramazan Ayı i&ccedil;erisinde yaşananlardır. Biz yaşadığımız, o g&uuml;nlerden; Bir, ka&ccedil; anı paylaşacağız. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Herkesin gelenek haline getirdiği, eski ramazanlar demiyiceğim. Biz, kendimizin yaşadığı, saflığın, temizliğin, dayanışmanın, kardeşliğin, sevin&ccedil; ve kederde ortak olmanın;&nbsp; &ccedil;ok olduğu, bol olduğu, g&uuml;nlerden s&ouml;z edeceğim. Bu hal i&ccedil;erisinde; yapılan ibadetlerden aldığımız huzur ve tattan bahsedeceğim. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Yıllar, yıllar &ouml;ncesinde; oru&ccedil;la ilk tanıştığım zaman, Rahmetli annemin, sırtını bir taht gibi kullandığım, o muhteşem g&uuml;n... İşte o g&uuml;n&uuml;n; duyulan tat ve huzurunu hatırlatacağım. Anne şefkati, merhameti; yapılan ibadete ortak olma sevinci kendisi de, oru&ccedil; olmasına rağmen altı yaşlarındaki bir &ccedil;ocuğu; &ouml;ğlen sonrası sırtlayabiliyordu. Ondan huzur, duyuyor. Mutlu oluyordu. Tekerleme halinde; s&uuml;rekli ikazlarda bulunuyordu. Oğlum, dayan az kaldı, az kaldı... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Annemin duası; Amasya&#39; da Yeşil ırmağın sesi ile; yankılanıyordu. Allah kabul etsin. ALLAH razı olsun... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Ramazan ayının &ouml;nemini, belirtmek adına; b&uuml;y&uuml;klerimizin, orucunu bana verir misin? Sualinin; manasını anlamaya &ccedil;alıştığımız, g&uuml;nlerden, bir g&uuml;nde; babamın; Bir Ramazan ayı sabahında kolumdan tutarak, K&uuml;t&uuml;kl&uuml; Camiye sabah namazına g&ouml;t&uuml;rd&uuml;ğ&uuml;, g&uuml;n&uuml;n; bende bıraktığı izden bahsedeceğim. Namazsız olmaz, oğlum. Diyordu. Bazı sabah namazların da Caminin ortasındaki, b&uuml;y&uuml;k odun sobasının i&ccedil;erisindeki odunların; &ccedil;ıtırtılarını duyuyordum. Cami cemaatinden bazıları; k&uuml;&ccedil;&uuml;k olmam dolayısıyla beni sever, beni &ouml;d&uuml;llendirmek isterlerdi. Hele bir KURAN oku, diyerek; beni teşvik ederlerdi. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Acemice okuma girişimleri teşvik edilirdi. Ara, sıra sert bakışları ile, kendi endamına mahsus, hacı babalar;&#39;&#39; Olmamış...&#39;&#39; Diye hitap ederlerdi.</span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Ge&ccedil;en yıl Sivas ziyaretimde K&uuml;t&uuml;kl&uuml; Camiine namaz kılmaya gittim. Camii i&ccedil;erisinde&nbsp; duvarlara bakıp, ge&ccedil;mişi hayal ederken bir hacının sesi ile kendime geldim. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">-Hoş geldiniz, misafir misiniz? Nerden geldiniz? Diye seslendi. Ben Hacıya;​&#39;&#39; yıllar &ouml;nce bu mahallede b&uuml;y&uuml;d&uuml;m, &ccedil;ocukluğum burada ge&ccedil;ti. Bu camii de gen&ccedil; olmama rağmen o, yıllarda &ccedil;ocuklara Kuran &Ouml;ğretmeye &ccedil;alıştım. İlk cemaatla namazımı burada kıldım. O, yıllarda gen&ccedil; dostlarımla Ramazan Ayında teravih namazı i&ccedil;erisinde, değişik ilahiler okuyarak, m&uuml;ezzinlik yaptık. Burada hatıralarım, &ccedil;ok fazla...&#39;&#39; Diyemedim.</span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">&nbsp;O yıllarda;</span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">&Ccedil;arşıda, pazarda; yaşımızın k&uuml;&ccedil;&uuml;kl&uuml;ğ&uuml;ne rağmen Ramazan Ayının, manevi havasının; insanlar &uuml;zerinde etkisini g&ouml;sterdiğinden s&ouml;z edeceğim.&nbsp;&nbsp; </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">İftar sonrası, kılınacak Teravih namazının heyecanını; bir &ccedil;ocuk olarak, nasıl beklediğimden s&ouml;z edeceğim. Teravih namazı sırasında; okunan ilahilere, ortak olmak adına; ne kadar heyecanlandığımı, ortak olmaya başladığımız zaman ise; nasıl duygulandığımı anlatamam. Bazen, CAMİ i&ccedil;erisindeki, yaramazlıklarımızın; yaşlı insanlar tarafından, azarlandığını unutmuyorum. Kulaklarımızda &ccedil;ınlayan YA HENNAN, YA MENNAN, ile, mutlu olurduk, coşardık... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Bazı insanımızın; her teravihi, ayrı bir camide kılmak gibi; g&uuml;zel bir &ouml;zelliği vardı. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Bu hal; İlkokul yıllarımızdan, gen&ccedil;lik yıllarımıza kadar, devam etti. O yıllarda bile; bazı insanların, bizlerin oru&ccedil;lu halinden rahatsız olduğunu g&ouml;r&uuml;yordum. Bir anlam veremiyordum. Oru&ccedil;lu halimiz, neden onları rahatsız ediyordu? </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Gen&ccedil;lik yıllarımızın i&ccedil;erisinde; Ramazan Ayının ayrı bir &ouml;nemi vardır. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Kurulan ortak sofralarda; yaşanan heyecan, samimiyet, i&ccedil;tenlik, dayanışma duygularının; bug&uuml;n bile g&ouml;zlerimizi yaşlandırdığını, g&ouml;r&uuml;yorum. O, anları; anlatacak, c&uuml;mle kurmakta, kelime bulmakta, zorlanıyorum. Tek kelime ile; samimiyet, dayanışma &ouml;rnekleri... Bug&uuml;n hasretle, &ouml;zlemle andığımız; bizim hayatımızı derinden etkileyen anlar... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Arkadaşlar ve dostlar arasında, bir dayanışma &ouml;rneği olarak, yapılan iftarların; Ne kadar, huzurlu ve neşe i&ccedil;erisinde ge&ccedil;tiğini s&ouml;ylememize gerek yoktur.&nbsp; Neden? Ortada, O, kadar samimi duygular var ki; arkasında hi&ccedil;bir hesabın olmadığı samimi duygular, Her t&uuml;rl&uuml; aksaklığı, eksikliği, noksanlığı, b&uuml;t&uuml;n k&ouml;t&uuml; duyguları; alıp, g&ouml;t&uuml;r&uuml;yor. O, t&uuml;r kavramların, yaşamasına fırsat vermiyor. Her taraf; samimiyet, ciddiyet, arkadaşlık, dostluk, karşılIksız sevgi, kardeşlik duyguları ile beslenmektedir. B&ouml;yle bir ortamda; k&ouml;t&uuml; duygular barına bilir mi? Elbette hayır... O g&uuml;nleri, O g&uuml;zellikleri, O, hesapsız dostlukları; &ouml;zlemiyorum, diyen insan; yalan s&ouml;yler. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">O, Yıllardaki; sivil toplum &ouml;rg&uuml;tlerinin, yaptıkları unutulamaz... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Azdık, &ouml;zd&uuml;k. T&uuml;m yapılan faaliyetler, meyvesini vermişti. Hala, vermeye devam ediyor. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Bug&uuml;n&uuml;n yapmacık kutlamalarına inat, t&uuml;m hafızalarımızda taptaze canlılığı ile, kimi zaman dillere d&ouml;k&uuml;len terenn&uuml;mleri ile hep diri kalacaktır. &Ouml;yle olması&nbsp; gerekir.</span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">&Ouml;yle dostlukların, bug&uuml;n yaşanmasında engel nedir? Cevap &ccedil;ok karmaşık. Bug&uuml;n, şartlar değişti. Şahısların; konumu ve mevki değişti. &Ccedil;evresi, yakınları değişti. Ekonomik durumları, tavır ve davranışları değişti. Geride kalan; hatıralarda yad edeceğimiz, O g&uuml;zel g&uuml;nler kaldı... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Olsun yine de O, g&uuml;nleri yaşadığımıza ş&uuml;krediyoruz. Bug&uuml;n, hayatımızda; iyilikler ve g&uuml;zellikler adına ne varsa O, g&uuml;nlerde, oralarda temelini attık. O g&uuml;n, O şartlarda, bize; O tatlı, samimi, candan olayları yaşatan t&uuml;m arkadaşlara; teşekk&uuml;r ediyoruz. Hayırla anıyoruz, hayırla anılmak istiyoruz. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">İftara yakın, iftarlıklar; esnafların tezgahlarında, boy g&ouml;sterirdi. Bizim aklımızdan &ccedil;ıkmayan; horoz şekerimiz, vardı. Yeri başkaydı. Bayram &ouml;ncesi ise; memecimin giliği... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">HELE bir iftar geleneğimiz, vardı. Her akşam, bir arkadaşın evine giderdik. Kimi zaman; unutamayacağımız, anılar yaşanmıştı. B&ouml;yle bir iftarda; Ev sahibimiz, ev halkına sesleniyordu. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Duyabileceğimiz, g&uuml;r bir ses geliyor. Hanım, Yemeklerin suyunu fazlalaştır. Bizim oğlanın misafirleri; s&ouml;ylediğinden fazla geldi.&nbsp;&nbsp; </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">-Gen&ccedil;ler; doymadı iseniz, ilave yaptıralım... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Hi&ccedil; doyulmaz mı? Orada yemeği d&uuml;ş&uuml;nen kim? Ortada &ouml;yle bir yemek var ki; Herkes zaten doyuyor. Dostluk, kardeşlik, samimiyet, kucaklaşma, hemhal olma... Daha ne olsun... Doyduk biz... doyduk... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Teravih biter. Malum, toplanılan,&nbsp; bazı &ccedil;ay hanelerde; toprağa serpilen suyun kokusu, ile; &ccedil;ayın deminin tadı, birbirine karışır. Muhabbetin koyusu başlar. Sahura kadar... Kimi zaman; sabah namazları ortak, kılınır. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Son Ramazan Ayı i&ccedil;erisinde; başka bir heyecan başlamıştı. &Ccedil;AĞRI filmi... O kadar etkilenmişti ki, insanımız; &ccedil;ocuklarına ad, olarak koydular. </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">&Ccedil;ağrı, T&uuml;m &ccedil;ağlara...&nbsp; T&uuml;m nesillere... T&uuml;m g&ouml;n&uuml;llere... T&uuml;m susuz kalmış &ccedil;&ouml;llere... T&uuml;m inan&ccedil;sız insanlara... T&uuml;m insanlığa... </span></span></p> <p style="margin-left:0cm; margin-right:0cm; text-align:justify"><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,&quot;sans-serif&quot;">Ramazanın &ouml;z&uuml; de bu değil midir?</span></span></p>
ÖNCEKİ YAZILARI
SİZİN DÜŞÜNCELERİNİZ?