Diyarbakır´daki Anneler, yeterli ilgiyi görmüyorlar.
Birilerinin dikkatini çekemiyorlar.
Fatih portakal ağzını gebe geve haber yapmıyor.
Sözcüye manşet olamadılar.
CHP grubuna getirip ön sıraya oturtmadılar.
Çağdaş Kadın derneklerinin dikkatini çekemediler.
Sendikalar hiç bahsetmiyorlar.
Sanat çevreleri zaten dönüp bakmadı.
Tabip odaları ve mimar odaları destek olmadılar.
Yüzlerce akademisyenin imzasıyla destek metni açıklanmadı.
Her kıpırdanmanın yanı başında olan Avrupalı örgütlerin de desteğini alamadılar.
Kimse onlar için yürüyüş düzenleyip; "hepimiz Diyarbakır annesiyiz" demedi
Erdal Erzincan, Selda bağcan, grup yorum onlar için türkü söyleyip beste yapmadı...vs
Liste uzar gider...
Yıllardır kamuoyunu geren, aylarca, yıllarca düzenli eylemler yapan ve işi dünya çapında bir figürasyona evirmekte çok mahir bu çevreler;
Bu kış günü HDP nin taş merdivenlerinde ağıtlar yakan, göz yaşı döken, yürekleri şerha şerha anneleri görmüyor, duymuyor ve hissetmiyorlar.
Zira;
Bu Anneler cam çerçeve indirmiyorlar.
Polis taşlamıyorlar
Slogan atmıyorlar.
Devlet düşmanı değiller.
Ellerinde paçavra değil Türk bayrakları var.
Duymuyorlar çünkü bu annelerin feryadı sahici.
Görmüyorlar çünkü bu annelerin göz yaşları gerçek.
İlgilenmiyorlar çünkü hiçbiri sinemaskop olamayacak kadar hakikat.
Bu anneler orada beş ay değil beş asır bekleseler; görmeyecek, duymayacak ve ilgilenmeyecekler.
Çünkü
Aralarında Ermeni yok.
Yahudi yok.
Ateist yok.
Dönme yok.
Travesti yok.
Gay ve lezbiyen değiller.
Hiçbiri okuyanın yüzünü kızartan pankart taşımıyor.
Hasılı dostlar;
Bu çevreler bu Vatana, bu Bayrağa ve bu Millete uzak oldukları kadar Annelere de uzaklar...
Ebediyyen uzak olasıca, uzak kalasıcalar...