Uyudukça uyuyası gelir insanın, yürüdükçe yürüyesi.
Yedikçe yiyesi, yemedikçe yemiyesi gelir. 
Okudukça okuyası, yazdıkça yazası gelir.
Evde oturmaya alışınca, dışarı çıkmaya zorlanır insan. Sık sık dışarı çıkan ise evde oturamaz olur.
Mal biriktirmeyi severse insan, biriktirdikçe biriktiresi gelir. İnfak etmeye alışınca da, verdikçe veresi gelir
Katiller öldürmeye doymazken, kimileri hayvanların canını bile kendine dert eder.
İman bir kuştur yürekte. Zikirle ibadetle beslenirse, yüreğin tüm hücrelerine doğru kanat çırpar. 
Zikirle beslenmeyen kuşlar uçar gider yürekten. Hem de hiç haber vermeden. Zaten ilgilenilmediği için gidişi de fark edilmez
Namaz kılan bir mümin için, bir vakti bırakmak fikri bile korkunçtur. 
Namaz kılmadıkça da kılmayası gelir insanın
İlk bıraktığı zamanlarda duyduğu iç huzursuzluğu da zamanla kaybolur.
Öyledir işte, yaklaştıkça yaklaşası gelir insanın Rabbine, uzaklaştıkça uzaklaşası
Kimileri namahremin elini tutamazken, kimisi zinaya alıştıkça normalleşir gözünde.
Açıldıkça açılası gelir kadının, kapandıkça kapanası. 
10 sene önce diz üstü giysi giyemeyen bir kadın, bir bakarsınız kısa şortlarla geziyor. Bu yüzden deniz tatilinden dönen bir kadın daha açık kıyafetler giymeyi normal görür. Yırtıldıkça yırtılır haya perdesi. Önemsenmedikçe kaybolur
Taviz verdikçe veresi gelir insanın. Dört parmak kısa pardesüden ne olur ki diye başlar. Pardesü cekete, tuniğe döner
Çünkü ; kim hangi yolu tercih ederse, hangi yola doğru adım atarsa Allah da onun istidadını o yöne doğru çevirir. 
Kişinin iyiye veya kötüye doğru attığı adım, o kişinin fiili duasıdır.
"Kötülüğe meyleden insana, şeytan yaptıklarını süslü gösterir.* 
İslam adına kıllarını bile kıpırdatmayan, inanıyorum dediği halde hayatlarında Kur´an ve sünnetten iz bulunmayanlar, günahlardan zifte dönmüş kalplerini temiz sanırlar. 
ve 
besleyemedikleri için yüreklerinden uçup giden iman kuşunun kendilerini terk ettiğini de hiç anlamazlar