- Devlete hakaret edip, millete küfretmeyi kendimize yakıştıramıyoruz.

- Kafa çekip, esrar içip, nara atarak sağa sola sataşmasını beceremiyoruz.

- Cam çerçeve indirip, polis taşlayamıyoruz.

- Yumruklarımızı sıkıp, ihanet yeminleri edemiyoruz.

- Arsızlık bilmiyor, hadsizlik yapamıyoruz.

Yani dostlar;

35-40 masuma verilen idam cezası bile kendisini kesmeyenlerin, 33 yıldır intikam yemini edenlerin… Kan ve kinden beslenenlerin yaptıklarını yapmaktan çok uzağız.

Ve hatta

Suçlarını itiraf eden Başbağlar katillerinin topluca salıverilmelerine bile ne sesimiz çıktı, ne de bu hukuk cinayetine itiraz edebildik…

Derin hesapların oyunu olan Madımak faciasıyla aynı hafta işlenen BAŞBAĞLAR katliamı yıldönümleri de işte bu sebeple, 32 yıldır sessiz sedasız geçip gidiyor…

33. de diğerlerinden farklı olmayacak.

Ve

Her yıl yeniden yeniden anlayıp idrak ediyoruz ki;

Bizim bu konuda diğerleri gibi, ne bir şey yapma yeteneğimiz var, ne de yapabilecek mecalimiz.

En çok içimizi burkan da;

Bizler, Sivas katliamında eli olan kim varsa, telin edip, lanetlediğimiz halde, her 2 Temmuz’da yeri göğü inletenlerin, 5 Temmuz gelince topluca ahraz kesilmeleri.

Ve yine; tecrübe ettik ki ikiyüzlülük bir insan mesleği imiş.

Esfeli safilin de öyle…

İyi ki Allah var.

İyi ki mahşer var.

İyi ki hesap var...

Ve tüm kalbimizle;

Zalimler için yaşasın Cehennem...