Günlerden sensin Anam, aylardan sen

Çoğun içindeki azı özledim.

Gözelerde akan sen, çaylarda sen

Seninle baharı, yazı özledim.

Koyun sağar, ben tutardım başını

El bir iken, sen savardın beşini

Ayağından sor, toprağını taşını

Yolda bıraktığın izi özledim.

Her nerde lazımsan orda hazırdın.

Darda kalmışlara sanki hızırdın.

Pernekler içinde bilki vezirdin.

Sürüyü, davarı, yozu özledim.

Ömür geçer, aylar bir gün olurmuş

Dişler dökülür, saçlar yün olurmuş

Damlar eskir, girilmez in olurmuş

Peşinde tavuğu kazı özledim.

Yorulmazdın iş kaçardı önünden.

Çalışırdın geçmiş gibi canından.

Tepe tepe ekmek pişen elinden,

Tandırda tezeği közü özledim.

İnsan meçhul yolcu, hayat acaip

Mazisi uçar kuş, atisi garip

Kundaklardın, sıkı sıkıya sarıp

Höllük belediğin bezi özledim.

El girince bozuldu bak kafalar

Her birinde ayrı ayrı havalar

Issız gayri, aralıklar sofalar.

Sofra başındaki bizi özledim.

Anam dünya durdukça dur sen hemi

Seni ben çok üzdüm, affeyle beni.

Bir değil her gün taç ederim seni.

Sana eylediğim nazı özledim...