Ömrümün en güzel çağlarındayım

Evimde müebbet yaşıyorum ben

Gönlümün karakış dağlarındayım

Yolları bastonla aşıyorum ben

Bu tercihim değil, kaderim benim

Rabbim bir dert vermiş, yaşar giderim

İsyankar değilim, şükür ederim

Asi olanlara şaşıyorum ben

Kulağım duymuyor, anlamam sözü

Devreye sokarım şu bir çift gözü

İnsanlarda şaşkın görünce yüzü

Çaresiz başımı kaşıyorum ben

Üzülürüm, gül dalında solunca

Üzülürüm, bir kul mahzun olunca

Birileri bizi gırgır alınca

Sinirden ağlıyor, coşuyorum ben

Sizler bu dünyayı mutlu yaşarken

Nice zorlukları bir bir aşarken

Yemyeşil kırlarda gezip, koşarken

Engelsiz yollarda düşüyorum ben

Ne bir dostum oldu, ne vefalı yar

Yüzüm hep gülerken, kalbim kan ağlar

Size mevsim bahar, bana boran, kar

Temmuz sıcağında üşüyorum ben

Kiminiz dünyayı gerçek görüyor

Kimi bana inat kibir yürüyor

Bedenimi kızgın bir kor bürüyor

Ateşler içinde pişiyorum ben

İkincil şahısım, engel olunca

Dünya küskünümdür, kafa yorunca

Bir dost gelip halim hatrım sorunca

Kırk yerden yaramı deşiyorum ben

Engelim; ne suçum, ne de günahım

Ne bir isyanım var, ne de eyvahım

İnlesem semaya çıkardı ahım

Bu yükü severek taşıyorum ben

Murat KARABABA - SİVAS