Perdenin arkasında orkestranın çaldığında bayan bayana dans ederken veya oynarken geçen kapıda sarı leblebi dağıtıldığı eski günler.

Acı günde düğünde hep beraber halayların çekildiği

Yemek pişince komşuya da gönderilen

Boş tabağın dolu geldiği

Cenazede komşu evin taziyeye açıldığı

Hamama berbere restorana gittiğinizde

Bizden sonra gelenlerin parasını ödediğimiz.

Poşa pınarında gardaşların tepesinde uyuz gölünde yıldız ırmağında

Kalede paşa fabrikasında muhabbetin zirvesi

İstasyon caddesinde yürürken selam vermekten boynumuzun ağrıdığı İnsanlığın Dostluğun zirvesi Sivas.

Yitip gitmiş çoğu değerler herkes birbirine yabancı

Şehrin ruhu kaybolmuş

Üç beş kalan dost olmasa insan kendini garip hissediyor artık.

Ah o günler

Bezirci mahallesinde kaldırım taşında oturuyorum iki katlı ahşap evin penceresi açıldı.

Tanıdığım bir ablanın camda bir kaç dakika geçmeden elindeki kibrit kutusunu karşı kaldırımdaki direğin dibine fırlatınca oradan bir ağbinin atmaca gibi kapması bir olmuştu.

İçimden dedim sigara yakacak herhâlde biraz ilerde durdu yaklaştım elinde bir kağıt okuyor.

Meğerse tüm duyguların kibrit kutusuna sığdığı bir sevgi.

Öptü kokladı yüzünde tebessümle uzaklaştı.

Eskiden kaset vardı istediğin parçaları doldurup devamlı dinlenen bir kasete sığabilen tüm duygular.

Gecenin bir saatinde bile kapısının önünden geçerken bir ihtimal uzaktan olsa da görebilir miyim düşüncesi

Allah var Sivas’ın kızları da çok alımlı asildir. Kuğu gibi süzülürken ayak bastığı yerleri titretircesine kendinden emin asaletin zarafetin en zirvesinde altmışlı yetmişli 80 li yıllarda.

Ah ah lisedeki aşklar yeri gelince göz göze gelmekten utanıp başımızı öne eğip göz ucuyla derin derin baktığımız teneffüs zilini delice beklerken sıkıla sıkıla dersin bitmesini beklediğimiz.

Okul dağılırken merakla bekleyişlerimiz.

Hocalara yakalanmadan gizli gizli buluşmanın

Kongre, Sivas, Atatürk, kız meslek liselerinin dağılma saatlerindeki İspanyol paça pantolonlar

İstasyon caddesi Ethembey parkı, paşa fabrikası kale çeşme başları

Laf aramızda Sivas’ın erkekleri de yakışıklı idi. Havasından mı kepenek suyundan mı bilinmez.

Cengiz Kurt oğlundan liselim mırıldanırken.

Yazılan mektupları avuçlara sıkıştırırken, sakız fallarından umutlandığımız papatyaları sevgimize ortak edip seviyor sevmiyor diye iç geçirirken bazen ayrılığın şarkısında kahırla Ümit Besen’den “Nikahına beni çağır sevgilim” diyecek kadar tertemiz duyguların masumiyeti.

Defterlerin kenarlarına isimlerin yazıldığı.

Dünyada iki renk gül olsun.

Biri kırmızı biri beyaz olsun.

Sen beni unutursan kırmızılar solsun.

Ben seni unutursam beyazlar kefenim olsun yürekten dökülen sözler

Fotoğraf makinalarının içinde poz sayısına göre hayatımızı çizdiğimiz

En güzel pozu verebilmek için çaba gösterdiğimiz.

Fotoğrafların çok kıymetli olduğu yıllar.

Aşkların bir ağacın altında bakışmanın bir ömre bedel olduğu günler.

O zaman her şey lezzetliydi sevgilerin tadına doyum olmazdı. Aşklar sevgiler paha biçilmezdi

İki insanın arasındaki duygular kimsenin duymaması gizli kalması gereken duygulardı.

Gelecek olan bir telefonun beklenişi hayali cihana değerdi.

Bir kez sesini duysam dünyalar benim olur diye iç çekerken.

Arayan kimdi diye soran anne babaya yanlış aramışlar cevabını içinde sevinçle veren güzel günlerin güzel sevdalıları.

Ne güzeldi o günler menfaatsiz sevgiler.

Sevgililer günlerini hiç olmadığı her gün onlar için sevgili günü sayıldığı.

Pırlanta tek taş yüzüğe mağlup olmayan büyük aşklar sevdalar.

Bir gülüşe bir bakışa günlerce razı olabilen insanlar.

Eskiye dair hiç bir şey yok artık.

Şimdi aşklarda suçlu.

Ne düşleri kaldı.

Vefasızlık pirim yaptı.

Güller suskun bülbüller ötmüyor artık.

Ne yüreğe esir olanlar kaldı.

Ne uykusuz gecelerin lezzeti. Sokak köşelerinde beklenen sevdalar İstasyon caddesi kepenek caddesi kale

Çeşme başları dile gelip konuşsaydı.

Okul önleri bahçeleri lal oldu artık.

Kimse sevdanın destanını yazamıyor.

Ne Ferhat kaldı ne şirin.

Ne mecnun Leylayı arıyor.

Eski aşklar siyah beyaz filmlerde kaldı.

Ediz hunun Türkan Şoray’a bakışları

Ağaçlara kazınılan isimler.

Hesapsızca harcanıyor tüm sevmeler

Şimdi her şey vefasız tadı yok sensiz geçen ne baharın ne yazın mısraları gibi .

Aşık olmak sevmek bazen acının ızdırabına bilerek talip olmaktı.

Aşklar sevgiler öksüz artık

Yaprak dökümü gibi hayat.

Ve tekrarı yoktur o güzel günlerin.

Günümüzde yenik düştüler dillere destan sevgiler.

Kaneviçe gibi iğne oyası tadındaki

Aşklar sevdalar

Facebook Whatsap elinde oyuncak oldular.

Tadı yok eskiye dair hiç bir şeyin.

Hangi bu yazımı okuyanın yüzünde tebessüm olur bilmem ama.

Mektupların yıllarca saklandığı resimlerin öpüp koklandığı

Sıradaki şarkı bizim olsun dediğimiz

İnsanın ciğerine işleyen ne şarkılar kaldı nede türküler.

Artık her şey sahte yalan

Zarafetin , güzelliğin dolu dolu yaşandığı günler.

Hepsi anılarda kaldılar.

Ne mutlu o günleri yaşayanlara.

Mutlaka sizde tadına vardınız o günlerin.

Görüyorum buradan ilk aşkını unutamayanlar

Derin bir iç çekiyor

Olsun her hâlükârda sevmek güzeldir

Acı verse bile..

Artık yaş ilerliyor

Mırıldanın

Sevemedim kara gözlüm seni doyunca

Geçti sevdalarla ömrüm.

Ardından işte gidiyorum çeşmi siyahım

Ardından da

Gitti canımın cananı söyleyin

Olmadı mı?

Yolun sonu görünüyor söyleyin,

Kapatın gözlerinizi!

Dalın hayallere

Sivas’ta geçen güzel günleri bir kez daha hatırlayın.

İyi ki o günleri yaşamışım deyin.

E. Y.

SİVASIN YILDIZLARI... RAHMETLİ DOSTUM MANAVGAT’TA SİVASI TEMSİL EDEN ERGÜN YILDIZ’A İTHAFEN... RUHUNA FATİHA