Eskiden yıkık dökük bakkalların duvarlarında kanaat en büyük zenginliktir yazardı.

Bu virane bakkallardan alışveriş yapanların; hiç evleri arabaları olmadı, hiç tatile gitmediler.

Ama

ortalığı da hiç yıkmadılar.

Şimdi, her yerde adeta; kanaatsızlık kaleleri, doyumsuzluk şatoları misali bıtırak gibi AVM´ler çoğalıyor.

ve

o devasa AVM´lerin müdavimlerinin kahir ekserisi de, kale tekfuru edasıyla arzı endam eden, birçoğunun en az bir evi iki arabası olan memurlar.

Yine bir zam görüşmeleri ve yine Devlet ne verse az bulup, kale burçlarından tehditler savuran memurlar ordusu.

Bir de;

Bu manzarayı, dişlerini sıkarak seyreden, günlerdir siftah yapmamış, çeki senedi dönen vergi sponsoru esnaf.

Doyumsuzluk, şükürsüzlük ve kanaatsızlık, kale burçlarını çoktan aşmış.

Tahammülü zor vesselam.

Görünen o ki;

Allah, bizden önce kanaati aldı, sonra huzuru... (H.M.)