Tarihinde ittifak etmeyen, kendi tarihini tartışan, hatta kavga eden bir Millet, asla Millet olamaz ya da Millet kalamaz.

Zira;

Tarih birliği, Millet olmanın en yegane şartıdır.

- Kimi tarihi olaylar ret ve inkar ediliyorsa

- Ülkenin yarısının kahraman dediğine, diğer yarısı hain diyorsa

- Milli Tarih yalan gayyasına dönmüş, kim doğru kim yalan ayırt etmek zorlaşmışsa

- Ecdada saygı kalmamış, türbelere tüküren, ismine küfreden, cismine hakaret eden veledi zinalar sokaklara taşmışsa...

Bizim Millet kalmamız zor, çok zor.

Türkçemizi Agoplara, Tarihimizi de siyonistlere teslim ederken bu günler mi hesap edilmiştir bilmem ama manzara kötü, durum vahim

Kendi dilini konuşamayan, düzgün okuyamayan, okuduğunu anlamayan, siyasi görüşüne göre tarih anlayışı olan bir Ülkenin geleceği emin ellerde olamaz.

Bu işin hal çaresi hiç değilse bundan sonra;

Tarihimizi hak ettiği ciddiyetle ele alıp hurafe ve efsanelerden temizleyerek, yalanlardan arındırmak olmalı ve bu işi de elbette Mili Eğitim Bakanlığının yapması gerekirken...

Peki;

2000 yıllık tarihin üzerine oturan Milli Eğitim Bakanlığı ne mi yapıyor

Son yüzyılı kapsayan yakın tarih dışındaki dönemleri seçmeli ders yapma kararıyla; adeta idam sehpasına son tekmeyi atıyor.

Belki bu sefer diye ümitlendiğimiz son Milli Eğitim Bakanı da öncekileri aratmayarak, bir kez daha ümitler berhava ediliyor.

Bu Millet kendi tarihini öğrenmek istemekle çok şey mi istiyor.

Ya da

Bir Milleti Ecdadıyla barıştırmak bu kadar mı zor... (H.M.)