Can dostu Şems´in habersiz gidişiyle hayata küsen Mevlana´ya bir adam gelerek;

Şems´i uzak bir diyarda gördüğünü ve iyi olduğunu haber verir.

Mevlana hiç düşünmeden sırtındaki cübbesini sıyırarak adama giydirir ve ikramda bulunur.

Adam gittikten sonra yanındakiler;

Adamın yalan söylediğini bildiği halde neden cübbesini verdiğini sorarlar.

Mevlana;

Onun yalanına çulumu verdim, gerçeğine canımı verirdim" der.

Siz, gerçeğini kabullenmemek için kırk bahane ararken;

Ülkemizin hayrına olacak her gelişmenin yalanı bile bizleri kanatlandırır.

Var mı ötesi...