Bir taraftan;

Teröriste bir yudum su, bir lokma ekmek kalmasın diye; askeri, polisi dağ taş, gezdirip, domuz çukurlarını imha ettiren devlet;

Diğer taraftan, hazine yardımı adı altında, onlarca senedir kendi eliyle terör odaklarına yüz milyonlarca lira veren devlet…

Bu halimiz aynen, çamurlu süpürgeyle halı süpürmeye benziyor.

Neymiş efendim;

Kanun gereği siyasi partiler hazine yardımı alırlarmış.

Milletvekillerinin dokunulmazlığı varmış.

Mahkeme kararıyla sabit oluncaya kadar, herkes masum sayılırmış,

vs. vs. vs.

Bu haklar, her şeyin güllük gülistanlık olduğu ülkeler için doğrudur ve geçerlidir.

Mesela;

Bir tane teröristin olmadığı Almanya için,

Polise çimdik bile atılmayan Norveç için

Ya da

Terörle mücadeleye bir kuruş harcamayan Belçika için...

Ama

40 yıldır terörle uğraşan,

40 bin evladını toprağa veren,

Terörü imha için senede 40 milyar harcayan bir ülke için doğru olmaz, olamaz.

Olağanüstü durumlar, olağanüstü nizam ve usullerle yönetilir.

Bu, hak hukuk ve masumiyet karineleri, ele düğün bayram, bize deli gömleği.

Gerçek şu ki;

Kendi elimizle beslediğimiz yılanın, bin yıl geçse kökü kesilmez...