Hani koca Veysel "İnsan kısım kısım, yer damar damar" diye türkü çığırır ya;

Aynen öyle.

Bir günde dört mevsimin yaşandığı Yurdumda;

Dört kısım insan yaşar:

- Birincisi; ariftir, bilgedir, merttir, erdir, yiğittir, askerdir, sınırdaki gözdür, hikmet dolu sözdür, şehadeti arzulayan özdür...

- İkincisi; Bu yiğitleri doğuran anadır, babadır, kardeştir, dosttur, sinede oddur, yardır, yarandır, yürekte sızıdır, sızlayan yürektir...

- Üçüncüsü; katıksız haindir, kahpedir, satılıktır, alçaktır, emeksizdir, ekmeksizdir, şerefsizdir, vatansızdır, soysuzdur, hırsızdır, yağmacıdır, ahlaksızdır, namussuzdur...

- Dördüncüsü; haini alkışlayan eldir, öven dildir, koruyan kanattır, ihaneti sanattır, tıpkı halvet ettikleri gibi soysuzdur, vatansızdır, kansızdır, ahlaksızdır...

Gel gör ki, bu güzel ülkemin;

- Ayığı sarhoşun,

- Kamili soytarının,

- Asili haramzadenin,

- Merdi namerdin,

- Rabiaları, aşuftelerin,

- Kahramanı hainin... Hücumlarına maruz kalır, yükünü çeker. Kahrına katlanır...

Neylersin ki;

Bin yıldır bize Vatan olmuş bu toprakların, bu toprağın kaderidir bu...

Düşmanı korkak, haini cüretkar ve kalleştir.

Velhasıl,

Ne sızma hainleri biter, ne de sırım gibi kahramanları...