At ile arpayı dövüştürdüler.

Göl ile balığı,

Su ile çiçeği

renk ile kelebeği.

Kuş ile gökyüzünü

düşman ettiler.

Ve

kadın ile erkeği rakip saydılar birbirlerine.

Kerem ile Aslı´yı

Ferhat ile Şirin´i

Leyla ile Mecnun´u

kavga ettirdiler.

Ne sevgi kaldı,

ne hürmet,

ne de ülfet.

Öksüz kaldı sevdalar.

Yetim kaldı şiirler.

boynu bükük kaldı adanmış besteler.

Yerini;

kavga, acı ve pare pare olmuş yürekler aldı.

Allah birbirlerini sevsinler diye yaratmıştı.

Dünyalık uğruna, birbirlerinin Dünyasını yıkmayı seçti kulları.

Yazık ettiler,

hemde çok yazık... (H.M)