İçinde en az 10 tane 99 depremi olan bir deprem yaşadık. Yıkım da yine en az 10 kat fazla oldu.

O gün yürüyemeyen bir Devlet vardı, bugün Hızır misali, her yerde hazır bir Devlet var.

O gün bir dilim ekmek, bir bardak su getiremeyen bir Devlet vardı. Bugün yüzlerce TIR'ı kapıda sıralayan Devlet var.

O günün çadırları bile ucubeydi. Bugün, yüz binden fazla ev tipi çadırı, iki gün içinde dikiveren bir Devlet var.

Ama bir şey daha var.

O gün; Devletin aczini görüp, kollarını sıvayıp kendisi enkazın altına giren, yardım getiren, aş evleri kuran bir zihniyet vardı. Bugün açık arayan, eksik kollayan, sadece gevşek gevşek konuşan ama hiçbir şey yapmayan kahrolası bir zihniyet var.

Devletin değil Haluk Levent denilen bir sabıkalının, arkasında saf tutan bir muhalefet var…

AFAD'ı değil Yunan ekibini alkışlayan,

İsrail timini profil resmi yapan, meyhanede kafa çekip "Enkaz altındayım kimse gelmiyor" diye tweet atan aşağılık bir kafa var.

Evet ülkemiz bir deprem ülkesi.

Şimdiye kadar olmadı ama belki bundan sonra aklımızı kullanır daha az yıkım ve ölümle atlatmayı da depremle yaşamayı da öğreniriz.

Ama ya bu mide bulandıran, aşağılık ve alçak zihniyetle nasıl baş edeceğiz.

Bunlara karşı nasıl tedbirler alacağız.

Bunlarla yaşamayı nasıl öğreneceğiz.

Depremin yıktığı enkaz kadar değerleri yok.

Ama İstikbal ve İstiklalimizi tehdit edecek kadar etkileri var...

Allah bu aziz milletin ömrünü, düşmanlarından ve hainlerden uzun eylesin...