Önce Kayseri´de bir Aile yedikleri nardan zehirlendi ve maalesef küçük kızları kurtarılamadı.
Şimdi de İstanbul´da onlarca kişi ıspanaktan zehirlenip hastahanelik oldu.
Allah korusun, belki bunlardan da ölen olacak.
Hani demiştik ya; bizde tarlada kullanılan ilacın ölçüsü üreticinin vicdanı diye.
İşte tam da öyle olmuş.
Vicdanını bankada düşürmüş bir üretici; şimdiye kadar kullandığı dozun 10-15 sene sonraki tahribatını bekleyememiş olacak ki; tesirini hemen görmek için elini korkak alıştırmamış.
Bu olay Avrupa´da olsa yer yerinden oynar, belki Tarım Bakanı istifa ederdi.
Bizde tık yok.
Hatta açıklama dahi yok.
Birkaç gün geçtikten sonra;
" yavrucağın ömrü bu kadarmış" der,
Taburcu olanlara da "kurtuldular şükür" diyerek konuyu kapatırız.
Adam evine nar alıyor çoluk çocuk yesin diye, o nar saatlı bomba olup evde patlıyor.
Evin hanımı ıspanak pişiriyor, çocuklarım demir alıp güçlensinler diye ama kendi eliyle hepsini hastanelik ediyor.
Bizi vuruyorlar dostlar
Bizi öldürüyorlar
Çocuklarımızı bize zehirletiyorlar
En kıymetlilerimizi hastahanelik ettiriyorlar.
Bu katiller yakalansalar bile, yürekleri soğutacak bir ceza almayacaklar.
Takip eden yok.
Arayanı soran yok.
Kendini sorumlu hisseden yok.
Bu ilaç kalıntısının onda biri için Irak bile kamyonları sınırdan çevirirken, bizim bu pervasızlığımızın başka izahı olamaz.
Bu kadar yok içinde en mühimi;
galiba bizim aklımız yok.. ( H.M )