Bir kızıl goncaya benzer dudağın

Açılan tek gülüsün sen bu bağın

Bugün bu güzel şarkı takıldı dilime.

Madem ki misafir olmuştu, hoş tutayım diye epeyce mırıldandım.

Malum,

artık rastlamıyoruz böyle güzel şarkılara.

Kulaklarımız epeydir uzak, sevginin bu denli zarif takdimine.

Farkında mısınız dostlar

Memlekette Bestekar kalmadı artık.

Güftekar da öyle.

Ne eskisi gibi müzisyen var, ne de musikişinas halk.

Şiir yazılmıyor Ülkemde

Şarkı bestelenmiyor.

Edep de, Edebiyat da çoktan terk etti bu iklimi.

Gençlerin kulakları son teknoloji kulaklıkların işgalinde ama ne Avni ANIL ne Selahattin İÇLİ, ne de Yıldırım GÜRSES´in şarkılarını duymuyorlar.

Hadi onları geçtim,

yürek sesimiz olan; türkülerimizi de dinlemiyor;

Musa Eroğlu´nu tanımıyor,

Neşet ERTAŞ´ı bilmiyor,

Muhlis Akarsu´yu anlamıyorlar.

Şiir yazmayan kalemler küfür yazıyor,

Şarkı çıkmayan dudaklardan hakaret çıkıyor.

Musiki bilmeyenler, kalabalıkta korna akort ediyorlar.

Çok acı ama bu toprakların tüm güzellikleri, birer birer terk ediyorlar bizleri.

Bize de kala kala;

severken boğan,

överken kıran.,

Yoluna ölürüm derken öldüren kalaslar kalıyor... (H.M.)