Dünya ülkeleri arasında ilk 15 arasında olduğumuzu görünce, gözlerime inanamadım.

Tekrar tekrar baktım.

Bunda bir yanlışlık olmalıydı.

Ya biz yanlış olmalıydık, ya da bu sıralama.

Gıda israfında 208 ülke arasında 15. sıradaymışız.

Düşünebiliyor musunuz?

Başka bir konuda; mesela zaman, insan, emek, kaynak… israfında olsa tamam buna alışığız ama gıda israfında 15. sıraya yükselmişiz!!!

İsrafın “HARAM” olduğu bir dine mensup bir ülkede, bir yılda adam başı 100 kilodan fazla gıdayı çöpe atıyormuşuz.

Günde yaklaşık 300 gr demek bu.

Lokanta porsiyonunun 100-150 gram olduğu düşünülürse; her öğün, yediğimiz kadarını da israf ediyoruz demektir bu.

Yani çöpe; ekmek atıyor, domates atıyor, patates, marul, maydonoz, pirinç, makarna... atıyoruz.

Bırakın muhtaçlara paylaşmayı, kurda kuşa bile vermiyoruz ki, öyle teselli olalım.

Bir taraftan, bu kadar gıdayı çöpe atıp, diğer taraftan kedi köpek beslemek için milyarlarca dolarlık ithalat yapıyor olmamız da, başka bir akıl tutulması.

Bu rakamlar, bizim sadece Müslümanlığımızın değil, insanlığımızın da bitişi ve iflasıdır...

Ve aynı zamanda, mutfak işini çekip çeviren Kadınlarımızın da, tükenişi anlamına gelir.

Zira bizde aslolan israf etmemek, yani eskilerin deyimiyle “Daneyi bile çöpe atmamaktır”

Bostan yetiştiren, yağını yoğurdunu kendi yapan, bulgur kaynatan, yarma döğen, tavuk yetiştirip yumurta üreten… Hâsılı, gıda namına neredeyse her şeyi kendi üretip yetiştirerek, evinden dışarı çıkmadan, evin bütçesine emsalsiz katkıda bulunan o elleri öpülesi “ANA” ların yerini, her bir şeyi marketten alıp, onun da yarısını çöpe atan Kadınlar almış.

Ey yüce Allah’ım!

Bizim bu; kendisinden başka, herkeste küsur arayan, kahredici nankörlüğümüze karşı, ne kadar da sabırlı ve ne kadar merhametlisin...

Bu halimizle; bir lokma ekmeğe, bir yudum suya muhtaç olmalıyız oysa.

Ya bunu hak edecek sırlar var içimizde, ya da mühlet veriyorsun hepimize…