Şadiye Öztürk
BÜYÜKLER NE GÜZEL SÖYLEMİŞ
Büyüklerimizin ne güzel sözleri vardır. Bunlardan biri de hepimizin bildiği, “Herkes kendi kapısının önünü temizlerse bütün mahalle temiz olur” sözüdür.
Belki bir mahalleyi, bir köyü, hatta koca bir şehri temizlemeye gücümüz yetmez ama kendi kapımızın önünü temizleyebiliriz. Aslında bu söz yalnızca temizlikle ilgili değildir. Toplumsal hayatın, ahlakın ve sorumluluk bilincinin de en güzel özetlerinden biridir.
Bugünlerde duyduğumuz haberler karşısında adeta şoktan şoka giriyoruz. Her gün yeni bir olayla sarsılıyor, bazen üzülüyor, bazen öfkeleniyor, bazen de çaresizlik içinde olanları izliyoruz. Kızıyoruz, eleştiriyoruz, hatta zaman zaman uykularımız kaçıyor. Sonra da “Elimizden ne gelir ki?” deyip çaresizce hayatımıza devam ediyoruz.
Oysa bence yapabileceğimiz çok şey var. Hem de sandığımızdan çok daha fazlası…
Dürüstlük mü istiyoruz? Önce kendimiz dürüst olmalıyız. Adalet mi istiyoruz? Önce kendi davranışlarımızda ne kadar adil olduğumuzu sorgulamalıyız. İnsanların hak ve hukuk gözetmesini bekliyorsak önce biz başkasının hakkına saygı göstermeliyiz.
İsraftan şikâyet edip kullanmadığımızı, yemediğimizi çöpe atıyorsak, başkalarının yanlışlarını kolayca eleştirip aynı davranışları kendimiz yaptığımızda normal karşılıyorsak burada ciddi bir çelişki var demektir.
Başkalarından beklediğimiz doğruları kendimiz uygulamıyorsak önce kendi kapımızın önüne bakmamız gerekiyor.
Çünkü başkalarını eleştirmek, yanlışları sıralamak, yapılması gerekenleri anlatmak kolaydır. Asıl zor olan, söylediğimiz doğruları kendi hayatımıza uygulayabilmektir. İnsan bazen başkasında gördüğü kusuru kendinde görmez. Başkasına yakıştırmadığı davranışı kendisine yakıştırır. Kendi çıkarı söz konusu olduğunda dün karşı çıktığı şeyleri bugün normal kabul edebilir.
Oysa toplumsal sorunların birçoğu da bu çelişkilerden beslenmiyor mu?
Herkesin kendisine göre bir doğrusu, bir bahanesi var. Başkasının yaptığı yanlış olduğunda itiraz ediyoruz ama aynı yanlış bize fayda sağladığında sessiz kalabiliyoruz. İşte tam da bu yüzden önce kendimize karşı dürüst olmalıyız.
Elbette tek başımıza bütün yanlışları düzeltemeyiz. Her haksızlığa engel olamayız, her sorunu çözemeyiz. Fakat kendimizi düzeltmek, çocuklarımıza doğruyu öğretmek, ailemize ve çevremize güzel örnek olmak bizim elimizdedir.
Belki dünyayı değiştiremeyiz ama kendi dünyamızda bir şeyleri değiştirebiliriz. Çocuklarımıza dürüstlüğü anlattığımız kadar dürüst davranmayı, adaleti öğütlediğimiz kadar adil olmayı da gösterebiliriz. Çünkü çocuklarımıza bıraktığımız en değerli miras, söylediklerimizden çok yaptıklarımızdır.
Belki de artık başkalarının kapısının önündeki tozu görmeden önce kendi kapımızın önüne bakmanın zamanıdır.
Unutmayalım; toplum dediğimiz şey bizlerden oluşuyor. Herkes kendi sorumluluğunu yerine getirse, bugün şikâyet ettiğimiz pek çok sorun azalır. Daha temiz, daha adil, daha güvenilir bir toplum istiyorsak değişime başkalarından başlamasını beklememeliyiz.
Çünkü başkalarının yanlışlarını saymakla dünya düzelmez. Dünya, herkes kendi yanlışını görüp düzeltmeye başladığında değişir. Büyüklerimiz ne güzel söylemiş: Herkes önce kendi kapısının önünü temizlesin.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.