Sultan Şehri ziyaret ederken, şöyle cadde ve sokaklarını gezeyim istedim. Gezinmeye başladım. Beni cezbeden anıları hafızamda canlandı.

O an, Yahya Kemal Beyatlı'nın şu şiiri aklıma geldi;

'' Balkan şehirlerinde geçerken çocukluğum;

Her lâhza bir alev gibi hasretti duyduğum.''

Mahalle içerisinde Müthiş bir dayanışma ve paylaşma vardı. Mahalleye gelen yakınında ve uzağında olan garip, yardıma muhtaç insanımız korunup, kollanırdı. Mahallenin hatırı sayılır büyükleri vardı.

Bütün bu güzellikler değişen zaman ve değişen sosyal hayat şartları karşısında direnemedi. Yavaş, yavaş erimeye başladı. Bugün o mahalle civarında eskiden kalan komşu yok diyeceğimiz kadar azdır. Zaman her şeyi alıp, götürmüştür.

Çocukluk günlerimizde, O günlerin bir başka heyecanı ise, ev büyükleriniz ile birlikte çarşıya gitmek olurdu. Bayram öncesi alış, veriş için yapılan küçük yolculuklar bizi mutlu ederdi. İşte o, günlerden birinde babamın beni bugünkü Otel Köşkün bulunduğu yerden geçen ırmağın üzerindeki tahta köprüden geçirdiğini hatırlıyorum. Orayı geçerek şu anda terziler çarşısının bulunduğu yerlerdeki alış veriş mekanlarına götürmüştü. Alınan bir ayakkabının, bir gömleğin verdiği sevinci anlatmak ne mümkündür...

İlerleyen yıllarda orta tahsilimiz başlayınca Çarşı diye merak ettiğimiz bölgeyi her gün arşınlar olmuştuk.

İşte o orta tahsilimiz sırasında tanıştığımız kimi diğer illerden gelen dostlar ile, bayram günlerinin bir kısmını evimizde beraber geçirmiştik. Çünkü onlar yatılı idi. Bayramlarda evlerine gitme imkanı yoktu. Dostluklarımız o, yıllarda başladı. O dostlarımızdan bazılarını kaybettik. Allah mekanlarını CENNET eylesin.. Güzel insanlardı...

Ne yazık bu şehrin geçmişte yaşanmış mekanlarını ayakta tutamadık. Nice hatıraların yaşandığı mekanları değişim adına yok ettik. Tıpkı eski dostlukları yok ettiğimiz gibi... Zamana direnemedik...

Araba ile şimdiki adı ile Millet Bahçesinin yanından geçerken yüreğimim heyecanla çarpıntısı arttı. Çünkü yıkılan o eski stadyumun toprak sahalarında yaşadığımız sayısız hatıra, bir sinema şeridi gibi gözümün önünden aktı geçti. Arabadan indim ve o bahçeyi gezmeye başlarken sahalarda yaşadığımız onca şey, gözümde canlandı. Bir de Sivas Spor maçları...

Ülkemizin ve Dünyanın yaşadığı sıkıntı ve gerginlikler hayatımızı alt-üst etti. Şöyle bir nefes alalım diye, Sultan Şehri ziyaret edelim dedik. Suyunu içelim, nefis yemeklerini tadalım istedim.

Hele kadim dostluklarımız vardır. Hala tadı damağımda kalan anılarla dolu bu şehrin sokaklarında...

Bayram öncesi ve sonrası Şehirde yaşanan heyecanı anlamak için, yaşamak gerek...

Bir tatlı huzur almaya geldik. Yaşanmış anılarımızla dolu cadde ve sokaklarından.

YAKIN ZAMANDA GEÇEN BAYRAM GÜNÜ SONRASI, BU ŞEHRE SELAM VERELİM İSTEDİM... GEÇMİŞİMİZİ VE BÜYÜKLERİMİZİ YAD EDELİM İSTEDİM...

Tekrardan tüm kaybettiğimiz büyüklerimize ALLAHTAN rahmet diliyorum... İnsanoğlu kaybettiği değerlerin kıymetini onları kaybettikten sonra anlıyor.

Tıpkı, serbest özgür bir şekilde yaşadığımız nice günlerin özlemini, bugün evlerimize kapanarak andığımız gibi... Yalnızlık ve iletişimsizlik bu zamanın en büyük sıkıntısıdır...

Ne mutlu hala bu iletişimi kuran, yaşayan, yaşatan, toplum ile barışık olan insanlara...

Selam ile...