At ile arpayı dövüştürdüler.

Göl ile balığı,

Su ile çiçeği

renk ile kelebeği.

Kuş ile gökyüzünü,

düşman ettiler birbirlerine.

Ve

kadın ile erkeği; rakip edip bitmeyen bir yarışa soktular.

Kerem ile Aslı´yı

Ferhat ile Şirin´i

Leyla ile Mecnun´u

kavga ettirdiler.

Ne sevgi kaldı,

ne hürmet,

ne de ülfet.

Öksüz kaldı sevdalar.

Yetim kaldı şiirler.

Adanmış bestelerin yerini;

kavga, acı ve pare pare olmuş yürekler aldı.

Allah birbirlerini sevsinler diye yaratmıştı.

Dünyalık uğruna, birbirlerinin Dünyasını yıkmayı seçti kulları.

Yazık ettiler,

hem de çok yazık...

***