Geçtiğimiz hafta sonu yolumuz Çanakkale’ye düştü. Hava yağmurlu, rüzgâr sertti ama insanın içine işleyen bir sıcaklığı her zaman hissettim. Sivas’ı temsilen katıldığım Uluslararası Basın Konfederasyonu Marmara Bölge Toplantısı, benim için sıradan bir program olmadı. Bu buluşma sadece bir meslek buluşması değil; aynı zamanda mesleğimizin sorunlarıyla derinlemesine yüzleştiğimiz hem de ecdadın emanetini bir kez daha omuzlarımızda hissettiğimiz anlamlı bir durak oldu.

Yıllardır konuşulan ama bir türlü çözüme kavuşturulamayan meseleler bu kez teferruatlıca ortaya kondu. Basın camiasında liyakat aşınmış, etik değerler zayıflamış, “gazeteci” kimliği ise neredeyse herkesin kendine yakıştırdığı bir etikete dönüşmüş durumda. Bu da mesleğin itibarını her geçen gün biraz daha aşağı çekiyor. İşte tam da bu noktada, Uluslararası Basın Konfederasyonu Genel Başkanı Şakir Gürel’in ortaya koyduğu irade dikkat çekiciydi. Sayın başkana göre; Basın Meslek Odası kurulması yönündeki çabalar, artık bir tercih değil, gecikmiş bir zorunluluktur. Dijital çağın hızla yaydığı dezenformasyona karşı güçlü bir mesleki zemin oluşturulmadan, ne basının itibarı korunabilir ne de toplumun doğru bilgiye erişimi sağlanabilir.

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi ile imzalanan Medya Meslek Akademisi protokolü, bu iradenin somut karşılığı oldu. Mesleğin sadece sahada değil, akademik zeminde de yeniden inşa edilmesi gerektiği açıkça görülüyor. Çünkü bilgiye ulaşmak kadar, o bilgiyi doğru ve onurlu bir şekilde sunmak da bir o kadar kıymetlidir.

Çanakkale’de gördüğümüz misafirperverlik ise bu anlamlı buluşmaya ayrı bir değer kattı. Çanakkale Valisi Ömer Toraman, Belediye Başkanı Muharrem Erkek ve üniversite yönetimi, bu kadim şehrin ruhuna yakışır bir zarafetle bizleri ağırladı. Yerel yönetim ile medya arasındaki sağlıklı diyalog, yerel basının ne denli önemli bir kamusal görev üstlendiğini bir kez daha gösterdi.

Toplantıların ardından yönümüzü Gelibolu’ya çevirdik. O topraklara her adım attığınızda insan biraz daha susuyor, biraz daha düşünüyor. Çünkü orası sadece bir tarih sahnesi değil, yaşayan bir ruh hâli, bir milletin ölüm kalım mücadelesidir. Gelibolu Tarihi Alan Başkanı İsmail Kaşdemir’in çalışmalarıyla bölge adeta bir açık hava müzesine dönüşmüş, geçmiş anlatılmaktan öte, yaşatılır hâle getirilmiş.

Siperler, sahra hastaneleri, şehitlikler… Yokluk içinde verilen o büyük mücadele… İnsan o alanlarda yürürken, bu vatanın hangi şartlarda emanet edildiğini iliklerine kadar hissediyor. Orada isimler geri çekiliyor, unvanlar anlamını yitiriyor; geriye sadece fedakârlık, inanç ve topyekûn bir direniş kalıyor. Alanı gezdikçe hüzün artıyor, üzerimize yüz binlerce vatan evladı şehitlerimizin nuru yağıyor.

Ziyaretimiz sırasında karşılaştığımız bir başka manzara ise bu ruhun hâlâ yaşadığını gösteriyordu. Türkiye’nin dört bir yanından gelen binlerce motosikletli, “Şehitlere Saygı Sürüşü” için bölgedeydi. Motor sesleri bu kez bir gürültü değil, bir vefa ifadesiydi. Farklı hayatların, farklı hikâyelerin aynı noktada buluşabilmesi, bu milletin ortak hafızasının hâlâ diri olduğunun en açık göstergesiydi.

Çanakkale seyahati benim için sadece bir toplantı değil, bir hatırlayış oldu. Mesleğimizin ne hâle geldiğini görmek kadar, nasıl olması gerektiğini de yeniden düşünme fırsatı verdi. Eğer bir meslek sahipsiz kalırsa yozlaşır, sahip çıkılırsa yeniden ayağa kalkar. Bugün yapılması gereken ve yaptığımız da tam olarak budur.

Bu toprakları bize vatan kılan, isimleri bilinsin ya da bilinmesin, o büyük mücadelenin tüm kahramanlarını rahmet ve minnetle anıyorum. Onların bıraktığı emanet sadece bir vatan değil; aynı zamanda doğruyu söyleme, hakkı savunma ve mesleğe onurla sahip çıkma sorumluluğudur.

Bu başarılı organizasyonun mimarı olan Genel Başkanımız Sayın Şakir Gürel’e ve bizleri evimizde hissettiren Çanakkale İl Temsilcimiz Sayın Vedat Sezer’e gönül dolusu teşekkür ediyorum. Ancak bu başarı, sadece birkaç ismin değil; arka plandaki güçlü ve özverili ekip çalışmasının eseridir. Genel sekreterimizden yönetim kuruluna, federasyon başkanlarımızdan il temsilcilerimize kadar bu ortak akla omuz veren tüm meslektaşlarıma şükran borçluyum. Çanakkale ruhuna yakışır bir birliktelik ortaya koydunuz. Sağ olun, var olun.