Siyasette iki yıl… Kimi için göz açıp kapayıncaya kadar geçen bir süre, kimi için ise bir şehrin kaderine yön verecek ilk imtihan. Sivas Belediye Başkanı Dr. Adem Uzun, göreve gelişinin ikinci yılında basın mensuplarıyla bir araya geldi. Kahvaltılı toplantıda hem geride kalan sürecin muhasebesini yaptı hem de geleceğe dair hedeflerini paylaştı. Dinledik, not aldık. İki yıl önce başkan seçimi kazandığında yazdığım bir yazıda, Farabi’nin “Erdemli Şehir” anlayışından ilhamla bir temenni dile getirmiştim: “Sivas, sadece yönetilen değil, aynı zamanda anlam kazanan ve örnek gösterilen bir şehir olsun.” Bugün dönüp baktığımızda şunu rahatlıkla söyleyebiliriz: Başkan Uzun, en azından bu hedefin farkında.

Göreve geldiğinde Sivas’ın en büyük problemlerinden biri su idi. Kayıp-kaçak oranı yüzde 53’ün üzerindeydi; bugün bu oran yüzde 43’e düşmüş. Yeterli mi? Elbette değil. Ama bir irade ortaya konmuş mu? Evet. Altyapıda yapılan yenileme, dışarıdan bakıldığında görünmeyen ama şehrin geleceğini kurtaran işlerdir. Vatandaşın sabrını zorlar, yolları bozar, hayatı zorlaştırır ancak yapılmazsa bedeli çok daha ağır olur. Tam da bu noktada vatandaşın haklı tepkisini görmezden gelmek mümkün değil. “Yollar köstebek yuvası gibi” diyen az değil, ama vatandaşın bu eleştirileri kıymetlidir. Çünkü şehir sadece büyük projelerle değil, gündelik hayatın kalitesiyle yaşanır. İnsan sabah evinden çıktığında çamura basıyorsa, tekeri çukura düşüyorsa yapılan devasa yatırımların anlamı onun gözünde ister istemez azalır. Başkan Uzun’un önünde duran en önemli sınav, büyük vizyonlarla bu küçük ama hayati dokunuşlar arasındaki dengeyi iyi kurabilmektir.

Öte yandan, üretim ve tasarruf konusunda ortaya konan tablo dikkat çekici. Taş ocaklarından sağlanan gelir, belediyenin kendi üretim kapasitesini artırma çabası, akıllı su sayacı üretimi ve ekmek fabrikasının günlük 192 bin kapasiteye ulaşması, klasik belediyecilik anlayışının ötesinde, sadece hizmet üreten değil aynı zamanda değer ve kaynak oluşturan yeni bir yönetim perspektifine işaret ediyor. Kale Projesi ilerliyor, turizm odaklı müze kafeler gündemde. Ama asıl dikkat çeken, Başkan’ın “vizyon projesi” olarak öne çıkardığı Kızılırmak Projesi. Sivas yıllardır bu nehirle yan yana ama bir o kadar da uzak yaşadı. Eğer bu proje doğru planlanırsa, sadece bir çevre düzenlemesi değil, Sivas’ın kaderini değiştirecek bir hamle olabilir.

Toplantıda sorduğum bir soru benim için ayrıca önemliydi: Sivas’ta yeni açılan bölgelerde sokakların isim yerine numaralarla anılması. Oysa Sivas, sıradan bir şehir değil; Selçuklu’dan Cumhuriyet’e uzanan köklü bir medeniyet birikiminin taşıyıcısıdır. Avrupa şehirlerinde sokak isimleri birer tabeladan ibaret değildir; her biri bir hatıranın, bir vefanın ve bir kimliğin ifadesidir. Geçmişlerini yaşatır, isimlerle hafızalarını diri tutarlar. Bizde ise numaralandırma üzerinden ilerleyen, giderek mekanikleşen ve şehri kimliksizleştiren bir anlayış hâkim. Başkan’ın konuya ilgisi ve “not alması” bu anlamda kıymetliydi.

Şehir yönetmek sabır, denge ve istikrar ister. Eğer Başkan Uzun, ikinci iki yılda altyapı yükünü azaltır, günlük yaşamdaki aksaklıkları giderir ve Kızılırmak Projesi gibi büyük bir vizyonu hayata geçirebilirse, 50 yıl sonra şöyle denilebilir: “Bu şehrin kaderine dokunan başkanlardan biri de Adem Uzun’du.”

Temennimiz odur ki; yönetenler bu şehre sadece hizmet değil, sokağından nehrine, hafızasından geleceğine kadar gerçek bir “Erdemli Şehir ve Köklü Medeniyet” kimliği kazandırsın.