Babalarımız tatil nedir bilmeden göçtüler dünyadan.

Bizlerin ise neredeyse olmazsa olmazı…

Ve tabi, tatil deyince ekseriyetle akla gelen kum, sahil ve deniz…

Çocukluğumuzda; ne kadar amir, memur, gurbetçi varsa, yaz tatilinde köyüne gelir, çoluk çocuğuyla birlikte sılasında geçirirdi...

Epey önce başlayan bir zihniyet değişimiyle şimdi;

Büyüklerin yerine, büyük büyük otelleri,

Köyümüz yerine de tatil köylerini tercih eder olduk...

Bunun da; bazı kazanımları olmuştur elbet.

Mesela;

Farklı tecrübeler, farklı beceriler kazandık.

Belki görgümüz arttı.

Tanıdıklarımız ve ahbalarımız çoğaldı...

Ama

Bizden, bizlerden ve çocuklarımızdan öyle şeyler götürdü ki; hesap edebilene aşk olsun.

En kötüsü de; neler götürdüğünü anlayacak idrakimiz bile kalmaması elbet.

Keşke bu değişim, bu kadar zarar açmasaydı sinelerimizde.

Bu kadar sarsmasaydı bizi.

Daha makul olabilsek ve daha makbul davranabilseydik…

Mesela;

- En tutumlumuz bile tatilde müsrifleşip, daha çok su, daha çok elektrik harcayan, kırılanı döküleni umursamayan oldu çıktı.

- En muhafazakarımız daha rahat,

- En kapalımız daha serbest,

- En abid'imiz daha mülevves oldular.

Sade bu da değil;

- Açık büfe önünde tepeleme dolduranlar.

- Aç gözlülük edip doymayacağını zannedenler.

- Hepsinden almak için fır dönenler

- Kim ne almış, diye diğer masaları gözetleyenler.

- Saçanlar saçılanlar, dökenler dökülenler ve savurup savrulmalarla, en temel aile terbiyesi olan sofra adabını bile terk edişimiz...

Hele bir de, evinde haremlik selamlık oturanların; kumsalda, havuzda, denizde sınırları kaldırmaları yok mu?

Belki; şuur altımızda, "Helal tatil" paketindeki "Helal" şemsiyesinin bizi kurtaracağını düşünüyoruz zahir.

Kim bilir...