Siyasette üçüncü yıl, artık mazeret üretme değil, hesap verme zamanıdır. Seçim meydanlarında verilen sözlerin, yapılan vaatlerin ve kurulan hayallerin yerini artık ortaya konulan icraatlar alır. Bugün Sivas Belediye Başkanı Sayın Adem Uzun da görevindeki üçüncü yılının içerisinde. Adem Bey, başarılı mı, başarısız mı? Bunun kararını elbette Sivas halkı verecek. Benim bir kanaatim var ama onu sandığın sahibi olan Sivaslıların vicdanına bırakıyorum. Demokrasinin güzelliği de bu değil mi zaten?

Sayın Adem Uzun, görevinin daha 3.ayında yaptığı imar revizyonu ve Belediye başkan vekili Fehmi Taştan’la yaşadığı sert polemik ile ciddi tartışmaların odağına oturdu. Kimileri yaptığı imar revizyonunu cesur bir adım olarak değerlendirdi, kimileri ise şehir planlaması açısından çok yanlış buldu. Bugün halen imar revizyonu bu şehirde tartışma konusu…

Ardından belediyecilik hizmetlerinden çok sosyal medya paylaşımları ve tanıtım faaliyetleri konuşulmaya başladı Başkanın. Öyle ki bazen yapılan hizmetten çok, hizmetin nasıl servis edildiği gündem oldu. Hatta zaman zaman yapılan hizmetlerden çok yapılan sosyal medya paylaşımları konuşulur, tartışılır hale geldi.

Son günlerde ise Sayın Başkan’ın gündemi farklı bir noktaya evrildi.

Sayın Başkan, belediyecilikten çok kimlikler üzerinden verdiği mesajlarla gündeme oturttu kendini.

Önce Şeyh Şamil büstü… Ardından Hacı Bektaş-ı Veli anıtı…

24 Temmuz Gazeteciler ve Basın Bayramı programında Sayın Başkan, Sivas’ta Alevi ve Sünni vatandaşların kardeşçe yaşadığını, özellikle Seyrantepe, Alibaba, Mevlana ve İnönü mahallelerini örnek göstererek birlik ve beraberlik mesajları verdi.

İşte benim itirazım tam da burada başlıyor. Sayın Başkan, Sivas’ta bugün itibariyle böyle bir problem mi var ki, sürekli bunun altını çizme ihtiyacı hissediyorsunuz? Yoksa bütün bunlar seçim yatırımı mı?

Yıllardır bu şehirde insanlar aynı sokakta, aynı binada oturuyor, aynı pazardan alışveriş yapıyor, aynı caminin avlusunda, aynı okulun bahçesinde, aynı düğünde, aynı cenazede omuz omuza duruyor. Üstelik örnek verdiğiniz mahalleler de artık belli bir kesimin yaşadığı mahalleler değil. Son yirmi yılda büyüyen, gelişen, her kesimden insanın huzur içinde yaşadığı modern yaşam alanlarına dönüşmüş durumda. Bu mahalleleri hâlâ mezhepsel kimlik üzerinden tarif etmek, kanaatimce bu şehre yapılacak en büyük haksızlıklardan biridir.

Siz, şayet, Şeyh Şamil’i de Hacı Bektaş-ı Veli’yi de Sivas’ın kültürel ve sanatsal mirasına katkı sağlayacak, iki önemli değer olarak anlatsaydınız, emin olun önce ben alkışlardım. Şehri güzelleştirmek adına kültürel ve sanatsal projeler olduğunu ifade etseniz; tamam, eyvallah. Ama siz farklı bir dili tercih ediyorsunuz. Ve seçime 2,5 yıl varken seçim çalışması yapıyorsunuz.

Toplumsal barışı anlatırken, sanki ortada toplumsal bir sorun varmış algısı oluşturuyorsunuz. Oysa yok… Hem de hiç yok.

Bu şehirde insanlar yıllardır huzur içinde yaşıyor. Kimse kimsenin mezhebini sorgulamıyor. Kimse komşusunun etnik kimliğiyle ilgilenmiyor. Sivas’ın gündemi bu değil.

Sivas’ın gündemi bozuk yollar…

Bitmeyen otopark sorunu…

Her geçen gün içinden çıkılmaz hâle gelen trafik…

İhmal edilen yeşil alanlar…

Temizlik konusunda vatandaşın yükselen şikâyetleri…

Ve çözüm bekleyen onlarca belediyecilik meselesidir.

Sivas’ın yeni tartışmalara, yeni polemiklere değil, kalıcı hizmetlere ihtiyacı var.

Bizim insanımız, asfaltla, parkla, temiz sokakla, düzenli imarla, çözülen trafik ve otopark sorunuyla şehrinin gündeme gelmesini istiyor. Tavsiyem, siz, bu şehrin konuştuğu sorunlara odaklanın. 2 yıl çok çabuk geçer…