Önceki gün, Sivaslıların samimiyetle “İsmet Ağabey” diye hitap ettiği hemşerimiz, eski TBMM Başkanı, Milli Savunma Bakanı ve Milli Eğitim Bakanı Sayın İsmet Yılmaz’ı, medya grubumuzda ağırladık. Siyer-i Nebi Külliyesi’nin temel atma töreni dolayısıyla geldiği Sivas’ta yeni çalışma ofisimizi ziyaret etti.

Sohbetimiz sırasında bir kez daha şunu düşündüm: Siyasette herkesin eleştirilecek yönleri vardır. Hiç kimse kusursuz değildir. Ancak bir şehre yapılan hizmet söz konusu olduğunda siyasi gözlükleri çıkarıp vicdanın penceresinden bakabilmek gerekir. Çünkü hakkı teslim etmek, bir kişiyi değil, gerçeği onurlandırmaktır. Ama maalesef millet olarak sanki bu yönümüz biraz törpülenmiş gibi. Neyse…

İsmet Yılmaz’ın yıllar geçmesine rağmen koruduğu en önemli özelliği, devlet adamlığı duruşudur. Halk arasında sıkça kullanılan “devlet terbiyesi almış insan” sözü vardır ya, işte bu ifade onun için tam anlamıyla karşılık buluyor. Nezaketi, mütevazılığı, dinlemeyi bilen tavrı ve memleketine duyduğu sevgi ve muhabbet bugün de ilk günkü sıcaklığını koruyor.

Elbette siyaset yapan herkes gibi İsmet Yılmaz da eleştirildi, eleştirilmeye de devam edecektir. Bu demokrasinin gereğidir. Ancak eleştiri yaparken hakkı teslim etmeyi unutursak, vicdan terazisini de kaybetmiş oluruz. Allah, hepimizi vicdanını muhafaza eden kullarından eylesin…

Bugün, dönüp geriye baktığımızda Sivas’ın son yıllarda kazandığı birçok önemli yatırımın altında İsmet Yılmaz’ın emeğini görmek mümkün. Hızlı Tren Projesi, ikinci üniversitemiz olan Sivas Bilim ve Teknoloji Üniversitesi, Demirağ Organize Sanayi Bölgesi, Milli Eğitim Bakanlığı döneminde merkezde, ilçelerde ve beldelerde yapılan yeni okullar ile mevcut okulların yenilenmesi ve tabii Milli Savunma Bakanıyken yerli-milli savunma sanayiimizde başlatılan projelerin karşılığını bugün ülke olarak topluyoruz. Çok şükür ülkemiz bugün savunma sanayiinde sayılı ülkeler arasına girdi.

Bunlara Gök Medrese’nin restorasyonunu, UNESCO Dünya Mirası Listesi’nde yer alan Divriği Ulu Camii’nin restorasyon sürecini ve Gürün Gökçınar’ın çevre düzenleme çalışmalarını da eklemek gerekir. Bunlar günlük siyasetin değil, bu şehrin hafızasında yer eden kalıcı hizmetlerdir.

Kim hangi siyasi görüşten olursa olsun, Sivas’a taş üstüne taş koymuşsa bunu söylemekten çekinmemeliyiz. Çünkü marifet gerçekten de iltifata tabidir. Hizmet eden insanları siyasi kimlikleriyle değil, ortaya koydukları eserlerle değerlendirebilirsek kazanan her zaman Sivas olur.

Eleştirmek ne kadar demokratik bir haksa, hakkı teslim etmek de o kadar ahlaki bir sorumluluktur. Bugün beğenmediğimiz bir siyasetçinin yaptığı doğruyu söyleyemiyorsak, yarın beğendiğimiz bir siyasetçinin yanlışını da söyleyemeyiz. Adalet, kişilere göre değişmez; ilkelere göre yaşar.

Bu şehir için emek veren, taş üstüne taş koyan, iz bırakan herkese teşekkür etmek gerekir. Çünkü makamlar gelip geçiyor, isimler değişiyor; geriye ise yalnızca yapılan hizmetler ve insanların gönlünde bıraktıkları iz kalıyor.

Yazımı da küçük ama önemli bir hatırlatmayla bitirmek istiyorum.

İsmet Yılmaz’ın adını taşıyan bulvar bugün ne yazık ki adına yakışır bir görüntü sergilemiyor. Üniversite ile Bağdat Caddesi’ni birbirine bağlayan, şehrin en önemli güzergâhlarından biri olan bu bulvarın daha özenli bir görünüme kavuşması, sadece bir çevre düzenlemesi değil, aynı zamanda Sivas’a uzun yıllar hizmet etmiş bir devlet adamına gösterilecek vefanın da ifadesi olacaktır.

Çünkü isim vermek kolaydır; asıl mesele o isme değer katabilmektir.

Unutmayalım; bir şehri büyük yapan sadece yükselen binalar değildir. O şehri asıl büyüten, kendisine hizmet eden insanlara hakkını teslim edebilen vicdanıdır.